"आठवड्यातील एक दिवस... त्या दिवसातील एक तास... फक्त आपल्या गावासाठी! 

"गाव बदलायचं असेल तर आधी विचार बदलावा लागतो; आणि विचार बदलायचा असेल तर सुरुवात स्वतःपासून करावी लागते."

आपण नेहमी म्हणतो, "आपलं गाव खूप मागे आहे... गावात काहीच होत नाही... लोक एकत्र येत नाहीत... राजकारणामुळे विकास खुंटला आहे." पण हा प्रश्न विचारण्याची वेळ आली आहे की, हे गाव नक्की कोणाचं आहे? गावाच्या विकासाची जबाबदारी फक्त ग्रामपंचायत, सरपंच किंवा एखाद्या नेत्याची आहे का? की ती प्रत्येक गावकऱ्याची आहे?

आज आपल्या गावात मतभेद आहेत, राजकीय गट आहेत, वेगवेगळे विचार आहेत. ते असणारच. पण गावाचा विकास कोणत्याही पक्षाचा नसतो; तो संपूर्ण गावाचा असतो. निवडणुका पाच वर्षांनी येतात, पण गावात आपण रोज एकमेकांना भेटतो. म्हणून राजकारण बाजूला ठेवून समाजकारणासाठी एक पाऊल टाकण्याची वेळ आता आली आहे.

म्हणूनच आपण एक छोटासा पण मोठा संकल्प करूया...

"आठवड्यातील एक दिवस... त्या दिवसातील एक तास... फक्त आपल्या गावासाठी!"

फक्त एक तास! आठवड्याचे १६८ तास असतात. त्यापैकी केवळ एक तास आपण आपल्या गावाला दिला, तर वर्षभरात किती मोठा बदल घडू शकतो, याची कल्पनाही करता येणार नाही.

या उपक्रमाची सुरुवात स्मशानभूमीच्या सुशोभीकरणापासून करूया. कारण ती जागा प्रत्येकाच्या आयुष्याशी जोडलेली आहे. शेवटचा निरोप देण्याची जागा स्वच्छ, शांत, सन्मानजनक आणि हिरवीगार असावी, ही प्रत्येकाची इच्छा असते. तिथूनच आपण परिवर्तनाची पहिली वीट रचूया.

यानंतर गावातील रस्ते, सार्वजनिक ठिकाणे, शाळा, मंदिर परिसर, पाण्याचे स्रोत, वृक्षारोपण, स्वच्छता, ग्रामसौंदर्य, खेळाची मैदाने, ग्रंथालय, युवकांसाठी उपक्रम—एक-एक काम हाती घेऊ आणि पूर्णत्वाला नेऊ.

या कामात कोण मोठा आणि कोण लहान नाही. कोणता पक्ष, कोणता समाज, कोणती जात, कोणता धर्म यालाही येथे स्थान नाही. येथे फक्त एकच ओळख असेल—"मी माझ्या गावासाठी आलो आहे."

आपण नेहमी इतर गावांचे आदर्श दाखवतो. पण एक दिवस असा यावा की, इतर गावांनी आपल्या गावाचा आदर्श घ्यावा. हे स्वप्न अशक्य नाही. त्यासाठी मोठा निधी नाही, मोठे नेते नाहीत, तर मोठे मन लागते.

आज आपण जर एकत्र आलो, तर उद्या आपल्या मुलांना अभिमानाने सांगता येईल की, "या गावाच्या बदलामध्ये माझाही एक तास आहे." ही भावना पैशाने विकत मिळत नाही; ती समाजासाठी केलेल्या निस्वार्थ सेवेतून मिळते.

चला, टीका करण्याऐवजी हातभार लावूया. दोष दाखवण्याऐवजी उपाय शोधूया. एकमेकांना मागे ओढण्याऐवजी पुढे नेऊया.

गाव बदलण्यासाठी कोणीतरी येण्याची वाट पाहू नका... आपणच त्या बदलाची सुरुवात करूया.

आपला संकल्प:

"आठवड्यातील एक दिवस... त्या दिवसातील एक तास... फक्त आपल्या गावासाठी!"

एक तास श्रमदानाचा...
एक तास स्वच्छतेचा...
एक तास एकतेचा...
एक तास समाजासाठी...
आणि आयुष्यभर अभिमान आपल्या गावाचा!

चला, हातात हात घालूया...
मतभेद असू द्या, पण मनभेद नकोत.
कारण गाव आपलं आहे... आणि ते घडवण्याची जबाबदारीही आपलीच आहे.