वारणा एक्स्प्रेस न्युज

💐🎂 मैत्रीचा खरा हिरा, संघर्षातून घडलेला पत्रकार… सुरेश पवार! 🎂💐 दैनिक पुण्यनगरी, शेडगेवाडीचे पत्रकार मित्र श्री. सुरेश पवार यांना वाढदिवसाच्या मनःपूर्वक शुभेच्छा! 💐💐 पत्रकारिता म्हणजे केवळ बातम्या लिहिणे नव्हे, तर सर्वसामान्यांच्या दुःखाला शब्द देणे, अन्यायाविरुद्ध आवाज उठवणे आणि लोकांच्या प्रश्नांना न्याय मिळवून देण्यासाठी सातत्याने प्रयत्न करणे… आणि हे काम आपल्या परीने प्रामाणिकपणे करणारे नाव म्हणजे सुरेश पवार! आयुष्यातील परिस्थितीशी दोन हात करत, संसाराचा गाडा ओढत आणि त्याच वेळी पत्रकारितेची ज्योत तेवत ठेवणारा हा माणूस खरोखरच कौतुकास पात्र आहे. स्वतःच्या अडचणींचा बाऊ न करता समाजातील सामान्य माणसांच्या अडचणी आपल्या लेखणीतून मांडणे, हीच त्यांच्या पत्रकारितेची खरी ओळख आहे. शेडगेवाडी परिसरासह आजूबाजूच्या अनेक गावांतील लोकांचे प्रश्न त्यांनी दैनिक पुण्यनगरीच्या माध्यमातून समाजासमोर आणले. सामाजिक असो, राजकीय असो किंवा क्रीडा क्षेत्रातील असो, प्रत्येक विषयाला आपल्या खास शैलीत शब्दबद्ध करून त्यांनी वाचकांपर्यंत पोहोचवले. अनेक प्रश्नांवर आवाज उठवला, आंदोलनांतून जनतेच्य...

*३७ वर्षांची शिवशक्ती… गणपती मंडळ नव्हे, तर एकजुटीचा जिवंत इतिहास*! मनोजकुमार मस्के, मांगरूळ १९८९ साल… गावातील कुंभारवाडा… हातात पैसा नव्हता, खिशात मोबाईल नव्हता, मोठमोठी साधनं नव्हती; पण मनात एक स्वप्न होतं… आपलं स्वतःचं गणपती मंडळ उभं करायचं! गावातील विविध जाती-धर्मातील काही मुलं एकत्र आली आणि ‘शिवशक्ती गणेश मंडळा’ची मुहूर्तमेढ रोवली गेली. त्या वेळी मंडळाकडे पैशांपेक्षा मोठी गोष्ट होती… ती म्हणजे एकी, प्रेम, आपुलकी आणि एकमेकांविषयीचा आदर! आज मागे वळून पाहिलं की त्या काळातील आठवणी अक्षरशः डोळ्यांसमोर उभ्या राहतात. त्या काळात मोबाईल नव्हते. सोशल मीडिया नव्हता. व्हॉट्सॲप ग्रुप नव्हते. प्रसिद्धीसाठी पोस्टरबाजी नव्हती. पण एकमेकांना भेटण्यासाठी वेळ होता. दिवसभर काम करून झालं की सगळी पोरं एकत्र जमायची. कुणाच्या हातात पुस्तक, कुणाच्या हातात पत्ते, तर कुणाच्या डोक्यात नवीन कल्पना! ‘यावर्षी काय करायचं?’ ‘नाटक कोणतं बसवायचं?’ ‘देखावा कोणता करायचा?’ ‘गणपतीची मिरवणूक कशी काढायची?’ अशा चर्चा सुरू व्हायच्या आणि गणपतीच्या सहा महिने आधीपासूनच देखाव्याचं काम सुरू व्हायचं. दोन-दोन महिने नाट...

काही माणसांना शुभेच्छा देताना मनापासून फोन करावासा वाटतो… कारण ती माणसं फक्त वाढदिवसाच्या शुभेच्छांची नसतात, ती मनाच्या जवळची असतात…! कैलासवासी शिवाजी सपकाळ यांचे चिरंजीव, रिळे गावचे सुपुत्र संजय सपकाळ यांना वाढदिवसाच्या मनःपूर्वक कोटी कोटी शुभेच्छा! 💐🎂 हल्ली सोशल मीडियाच्या माध्यमातून कोणाचा वाढदिवस आहे, हे सहज समजते. मग पोस्टवर शुभेच्छा, कमेंटमध्ये शुभेच्छा आणि स्टेटसवर शुभेच्छांचा वर्षाव होतो. पण या सगळ्याच्या पलीकडे काही माणसं अशी असतात, की त्यांना शुभेच्छा देताना केवळ सोशल मीडियावर दोन शब्द लिहावेसे वाटत नाहीत… तर प्रत्यक्ष फोन करून त्यांची आठवण काढावी, दोन शब्द मनापासून बोलावे आणि त्यांच्या आयुष्यातील संघर्षाला सलाम करावा, असे वाटते. संजय सपकाळ हे त्यापैकीच एक…! गरिबी काय असते, परिस्थितीशी दोन हात करत जगणे काय असते आणि तुटपुंज्या उत्पन्नात संसाराचा गाडा कसा ओढायचा असतो, हे त्यांनी अगदी जवळून पाहिले आहे. वडील कैलासवासी शिवाजी सपकाळ हे मिल कामगार. पगार तुटपुंजा; पण जबाबदाऱ्या मात्र मोठ्या. दोन मुली आणि मुलगा संजय यांच्या शिक्षणाची जबाबदारी, संसाराचा भार आणि त्यातून मो...

गौरीच्या विसर्जनासोबत ‘गौरा काकू’ही अनंतात विलीन गौरीच्या विसर्जनासोबत ‘गौरा काकू’ही अनंतात विलीन! मनोजकुमार मस्के, मांगरूळ 9890291065 १९ सप्टेंबरचा दिवस... गावागावांत गौरी-गणपतीच्या विसर्जनाचा जल्लोष सुरू होता. कुठे ढोल-ताशांचा गजर, कुठे गुलालाची उधळण, कुठे गौरीच्या निरोपाचे भरून आलेले डोळे, तर कुठे गणरायाच्या जयघोषाने दुमदुमलेले वातावरण... घराघरांत गेल्या काही दिवसांपासून सुरू असलेला उत्सव आज विसर्जनाच्या निमित्ताने एका भावनिक वळणावर येऊन पोहोचला होता. मात्र याच आनंदाच्या आणि विरहाच्या वातावरणात अचानक एक बातमी आली आणि क्षणभर सगळे काही थांबले... ‘गौरा काकू आपल्याला सोडून गेल्या...!’ बातमी कानावर पडली आणि मन सुन्न झाले. योगायोग म्हणावा की नियतीचा अजब खेळ म्हणावा, ज्या दिवशी घराघरांतील गौरीला निरोप दिला जात होता, त्याच दिवशी गावची लाडकी ‘गौरा काकू’ही या जगाचा निरोप घेऊन अनंताच्या प्रवासाला निघून गेली. गौरी गेली... गणपती गेला... पण या वर्षी त्याचबरोबर आपल्या गावच्या आठवणींच्या विश्वातील एक जिवंत सूरही कायमचा शांत झाला. गौरा काकू म्हणजे केवळ एक व्यक्ती नव्हती; त्या गावच्या धार...

  डोळे मिटले, पण संघर्षाची दृष्टी देऊन गेले.. वसंत दगडू कुंभार सर... नाव घेतलं तरी डोळ्यासमोर एक साधं, सरळ, विद्वान आणि आयुष्याने कितीही कठीण परीक्षा घेतल्या तरी परिस्थितीपुढे कधीही न झुकलेलं व्यक्तिमत्त्व उभं राहतं. दिनांक १० सप्टेंबर २०२६ रोजी वयाच्या ७२ व्या वर्षी वसंत सरांनी या जगाचा निरोप घेतला आणि त्यांच्या जाण्याने केवळ कुंभार कुटुंबातील एका कर्त्या व्यक्तीची जागा रिकामी झाली नाही, तर एका संघर्षमय जीवनप्रवासाचा शेवट झाला. पण काही माणसं शरीराने जरी आपल्यातून निघून गेली तरी त्यांचे विचार, त्यांचे संस्कार, त्यांचा जीवनप्रवास आणि त्यांनी घडवलेली माणसं त्यांना कायम जिवंत ठेवतात. वसंत सरांचेही आयुष्य असेच होते. त्यांनी आयुष्यभर अनेक संकटांचा सामना केला, अनेक दुःख आपल्या वाट्याला आली, नियतीने त्यांच्याकडून एकामागून एक गोष्टी हिरावून घेतल्या, पण त्यांनी कधीही आपले जीवन संपले असे मानले नाही. उलट स्वतःच्या आयुष्यात आलेल्या प्रत्येक संकटातून आपल्या मुलांना जगण्याचा, लढण्याचा आणि परिस्थितीशी दोन हात करण्याचा धडा दिला. वसंत सरांचे वडील शिक्षक होते. घरात शिक्षणाचे वातावरण होते...

शब्दांच्या माणसाच्या हाती साहित्य चळवळीची धुरा! काही निवडी या केवळ पदासाठी होत नाहीत; त्या एखाद्या व्यक्तीच्या प्रदीर्घ प्रवासाची, त्याच्या कार्याची, संवेदनशीलतेची आणि समाजाने त्याच्यावर ठेवलेल्या विश्वासाची पोचपावती असतात. बिळाशीच्या मातीतून घडलेले ग्रामीण कथाकार व साहित्यिक बाबासाहेब परीट यांची महाराष्ट्र साहित्य परिषद, पुणे शाखा शिराळाच्या अध्यक्षपदी झालेली निवड ही अशाच अर्थाने पाहावी लागेल. ही केवळ बाबासाहेब परीट यांची निवड नाही; तर ती ग्रामीण साहित्याची दखल आहे, मातीशी नाळ जपणाऱ्या लेखणीचा सन्मान आहे आणि शिराळा तालुक्यातील साहित्य चळवळीच्या नव्या पर्वाची सुरुवात आहे. महाराष्ट्र साहित्य परिषद ही मराठी भाषा आणि साहित्याच्या संवर्धनासाठी कार्य करणारी महत्त्वाची संस्था असून तिचे कार्य महाराष्ट्रातील अनेक जिल्ह्यांत आणि शाखांमधून विस्तारलेले आहे. आज संस्थेचे कार्य व्यापक स्वरूपात सुरू आहे. � अशा संस्थेच्या शिराळा शाखेचे नेतृत्व एका ग्रामीण कथाकाराकडे येणे, यालाही विशेष अर्थ आहे. Sahitya Parishad +1 बाबासाहेब परीट यांची ओळख केवळ साहित्यिक अशी करून देणे पुरेसे ठरणार नाही. कार...