वारणा एक्स्प्रेस न्युज

*आज १२ मे २०२६*… आमच्या वडिलांना *स्वर्गीय बबन नाना मस्के* (अण्णा) आम्हाला सोडून जाऊन तब्बल सोळा वर्षे पूर्ण झाली. काळ पुढे सरकत गेला, दिवस बदलले, पिढ्या बदलत गेल्या… पण आजही ते आमच्यात नाहीत, ही भावना मन स्वीकारायलाच तयार होत नाही. त्यांची आठवण आजही घराच्या प्रत्येक कोपऱ्यात जिवंत आहे. त्यांचा आवाज, त्यांचं प्रेम, त्यांचे संस्कार आणि माणुसकीची शिकवण आजही आमच्या प्रत्येक कृतीत दिसून येते. आज त्यांच्या वर्षश्राद्धानिमित्त घरी अत्यंत भावपूर्ण वातावरणात फोटो पूजन करण्यात आले. फोटोला हार अर्पण करून त्यांच्या स्मृतींना विनम्र अभिवादन करण्यात आले. पाहुण्यांचा जोडा सांगण्याचा कार्यक्रम पार पडला. जोडा पूजनाचा मान अमर आणि स्मिता यांनी श्रद्धेने पार पाडला. प्रत्येकाच्या मनात एकच भावना होती — “आपले वडील आज प्रत्यक्ष नसले तरी त्यांचे आशीर्वाद कायम आपल्या पाठीशी आहेत.” वडिलांच्या स्मरणार्थ काहीतरी समाजोपयोगी कार्य व्हावं, ही भावना मनात ठेवून अमर आणि किरण यांनी एक सुंदर उपक्रम राबवला. गावातील वयोवृद्ध नागरिकांना बसण्यासाठी दोन आरसीसी बाकडे देण्यात आली. एक बाक गल्लीच्या तोंडाशी बसविण्यात ...

*आज आमच्या आयुष्यातील सर्वात आनंदाचा आणि भावूक करणारा दिवस*… आमचा लाडका मुलगा आदित्य आज १९ वर्षांचा झाला… काळ किती पटकन पुढे जातो हे खरंच मुलांच्या वाढदिवशी जाणवतं. कालपरवा हातात खेळणारा आमचा छोटासा आदित्य आज समजूतदार, मेहनती आणि जबाबदार मुलगा म्हणून आमच्यासमोर उभा आहे, याचा आम्हाला अभिमान वाटतो. बाळा, या १९ वर्षांच्या प्रवासात तू कधीच आमच्याकडे कोणती तक्रार केली नाहीस. कधी कोणत्या गोष्टीसाठी हट्ट धरला नाहीस. मिळेल त्यामध्ये समाधान मानून, परिस्थिती समजून घेत पुढे जाणं — हे तुझं मोठेपण आम्हाला नेहमीच भावत आलं. आजच्या काळात प्रत्येक गोष्टीसाठी अपेक्षा ठेवणाऱ्या जगात तू मात्र शांतपणे, संयमाने आणि मेहनतीने स्वतःचा मार्ग तयार करत राहिलास. तुझ्या डोळ्यातील स्वप्नं मोठी आहेत, पण त्यासाठीची तुझी मेहनत त्याहून मोठी आहे. जिद्द, प्रामाणिकपणा आणि कष्ट करण्याची तयारी हा तुझा स्वभाव आम्हाला नेहमीच प्रेरणा देतो. अनेक वेळा स्वतःच्या इच्छा बाजूला ठेवून तू घरासाठी, आई-वडिलांसाठी विचार केलास… हे पाहून मन भरून येतं. मुलगा म्हणून तू फक्त आमचा आधार नाहीस, तर आमचा अभिमान आहेस. तुझ्या वागण्यातला स...

*कै. बबन नाना मस्के भावपूर्ण श्रद्धांजली* आज आमच्या आयुष्यातील सर्वात वेदनादायी दिवसांपैकी एक दिवस… आमचे वडील कै. बबन नाना मस्के यांना आम्हाला सोडून जाऊन तब्बल सोळा वर्षे पूर्ण झाली. खरंतर वर्षे मोजली जातात, पण आई-वडिलांच्या आठवणींचा काळ कधीच संपत नसतो. प्रत्येक दिवस, प्रत्येक क्षण त्यांच्या आठवणींनी भरलेला असतो. आजही घरातील प्रत्येक कोपऱ्यात त्यांचा आवाज, त्यांचे संस्कार आणि त्यांचे अस्तित्व जाणवत राहते. एका सामान्य कुटुंबातून, अत्यंत कष्टाने आणि संघर्षातून स्वतःचं आयुष्य उभं करणारा हा माणूस केवळ आमचे वडील नव्हते, तर संपूर्ण गावासाठी आधारवड होते. आई-वडील, पत्नी, चार मुलं, दोन बहिणी अशा मोठ्या संसाराचा डोलारा त्यांनी आपल्या खांद्यावर समर्थपणे उभा केला. स्वतः कितीही संकटात असले तरी दुसऱ्यांच्या चेहऱ्यावर आनंद फुलवणं, हेच त्यांचं आयुष्य होतं. त्यांच्या आयुष्यात माणुसकी हीच सर्वात मोठी पूजा होती. अनेक देव-देवतांवर त्यांनी सुंदर गाणी लिहिली. तालमीमध्ये अनेक मल्ल घडवले. गावातील बारशांमध्ये प्रेमाने पाळणा म्हणणारे, लग्नसमारंभात मंगलाष्टक म्हणताना प्रत्येकाच्या डोळ्यात अश्रू आणणार...

*मुंबईत रंगणार ३२ वी अखिल भारतीय महापौर केसरी कुस्ती स्पर्धा* *मनोजकुमार मस्के, मांगरुळ* बृहन्मुंबई महानगरपालिका व मुंबई शहर तालीम संघ यांच्या संयुक्त विद्यमाने ३२ वी अखिल भारतीय मुंबई महापौर केसरी कुस्ती स्पर्धा २०२५-२६ चे आयोजन करण्यात आले असून, देशभरातील नामांकित मल्ल या स्पर्धेत सहभागी होणार आहेत. ही प्रतिष्ठेची स्पर्धा १४ व १५ मे २०२६ रोजी भारतीय क्रीडा मंदिर, नारायण क्रॉस रोड, वडाळा, मुंबई येथे रंगणार आहे. महाराष्ट्र राज्य कुस्तीगीर संघाच्या मान्यतेने आयोजित करण्यात आलेल्या या स्पर्धेमुळे मुंबईतील कुस्तीप्रेमींमध्ये उत्साहाचे वातावरण निर्माण झाले आहे. स्पर्धेमध्ये विविध वजन गटांमध्ये सामने होणार असून विजेत्या मल्लांना आकर्षक रोख बक्षिसे, चषक व प्रशस्तीपत्र देण्यात येणार आहेत. महापौर केसरी गटात ८२ किलोपेक्षा अधिक वजन गटासाठी प्रथम क्रमांकाला तब्बल १ लाख रुपयांचे बक्षीस जाहीर करण्यात आले आहे. तसेच द्वितीय, तृतीय व चतुर्थ क्रमांकासाठी अनुक्रमे ५१ हजार, ३२ हजार आणि २२ हजार रुपयांची बक्षिसे ठेवण्यात आली आहेत. ५० ते ६० किलो वयोगटातील (१७ वर्षांखालील) मल्लांसाठीही स्वतंत्र ग...

“पेरीडची माती, पैलवानांची शान – १२७ वर्षांची कुस्ती परंपरेचा भव्य कुंभमेळा!” 💪🔥 *मनोजकुमार मस्के, मांगरूळ*  शाहूवाडी तालुक्यात सह्याद्रीच्या कुशीत विसावलेलं, कोकणाला लागून असलेलं आणि मातीचा गंध अंगात भिनलेलं पेरीड गाव म्हणजे खरंच रगेल-रांगड्या महाराष्ट्राची शान! *“पैलवानांचं गाव”* म्हणून ओळख मिळवलेलं हे गाव फक्त नावालाच नाही, तर परंपरा, ताकद आणि मातब्बरपणाचं जिवंत उदाहरण आहे. डोंगरांच्या पायथ्याशी वसलेलं हे गाव जसं निसर्गाने श्रीमंत, तसंच माणसांनीही दमदार आहे. इथं पैशाची कमतरता नाही, पण त्याहून मोठं म्हणजे इथल्या लोकांच्या मनाचा श्रीमंतीपणा. “कुस्ती” म्हणजे जीव तोडून लढणं – ती इथल्या मातीची ओळखच बनली आहे. पेरीडमध्ये लागणारी प्रत्येक कुस्ती म्हणजे फक्त सामना नसतो, तर तो असतो जिगर, प्रतिष्ठा आणि परंपरेचा थरारक संग्राम! *गावाची ग्रामपंचायतही काही साधी नाही* – थेट विधानभवनाची प्रतिकृती उभी केलेली आहे. हेच दाखवून देतं की पेरीड गाव फक्त कुस्तीपुरतं मर्यादित नाही, तर विकासाच्या बाबतीतही आघाडीवर आहे. सर्जेराव पेरीडकर दादा, पोलीस अधिकारी बाजीराव पाटील दादा, पै. रंगराव पेरीडकर ...

*कुंभारवाड्यावरची मायेची सावली हरपली*… *मनोजकुमार मस्के, मांगरूळ*  आज सकाळी जशीच बातमी कानावर आली, तसं मन एकदम सुन्न झालं. “कुंभाराची नानी राहिली नाही…” हे शब्द ऐकून अंगावर अक्षरशः काटा आला. पाय जणू थबकले. दुकानावर जाण्याचा विचार तिथेच थांबला. मनाला पटत नव्हतं, म्हणून फोन लावला… पण बातमी खरीच होती. आणि त्या क्षणी जाणवलं — *कुंभारवाड्याचा आधारवड कोसळला*… नानी म्हणजे फक्त एक व्यक्ती नव्हती, ती एक भावना होती… मायेचा ओलावा होता… कष्टाचं जिवंत उदाहरण होती. आयुष्यभर काबाडकष्ट करत तिनं संसाराचा गाडा ओढला. कितीही थकली असली तरी “काम” हा तिचा श्वासच होता. हात कधीच थांबले नाहीत. अंगात ताकद उरली नसली तरी मनानं ती नेहमीच खंबीर उभी राहिली. कुंभारवाड्यावर गेलं की नानी दिसायचीच — कधी भाकरी थापताना, कधी गुरं सांभाळताना, तर कधी कुणाच्या तरी मदतीला धावून जाताना. तिच्या चेहऱ्यावरचा साधेपणा आणि डोळ्यातली माया… ते दृश्य आजही डोळ्यासमोर उभं राहतंय. *“बाळा…”*  हा तिचा शब्द अजूनही कानात घुमतोय. कोण आपलं, कोण परकं — हा भेद तिनं कधीच केला नाही. गावातलं प्रत्येक मूल तिच्यासाठी “बाळा”च होतं. आ...