वारणा एक्स्प्रेस न्युज

*स्मिता, आता थोडंसं स्वतःसाठीही जग*! आज माझ्या बहिणीचा, स्मिता पाटील हिचा वाढदिवस. वाढदिवस म्हटलं की शुभेच्छा, आनंद, केक आणि उत्सव हे सगळं आलंच. पण आज तिच्या वाढदिवशी फक्त “वाढदिवसाच्या शुभेच्छा” एवढंच लिहावंसं वाटत नाही. कारण तिच्या आयुष्याकडे मागे वळून पाहिलं की मनात एकच प्रश्न उभा राहतो—*स्मिता, तुझ्या वाट्याचं आयुष्य तू कधी जगलीस का*? आमची परिस्थिती कधी फार बिकट नव्हती; पण जेमतेमच होती. घरात एकटी बहीण असल्याने लहान वयातच तिने आईच्या खांद्याला खांदा लावून घराची जबाबदारी स्वीकारली. ज्या वयात मुलींनी खेळावं, हसावं, हट्ट करावेत, स्वतःची स्वप्नं रंगवावीत, त्या वयात स्मिता घरातील कामं आणि जबाबदाऱ्या समजून घेऊ लागली. तिचं बालपण कधी मोठं झालं, हे कदाचित तिलाही कळलं नसेल. लग्न झालं आणि वाटलं, आता तिच्या आयुष्यात सुखाचे दिवस येतील. पण जबाबदाऱ्यांचं ओझं कमी झालं नाही; फक्त त्याचं स्वरूप बदललं. माहेरी आईची साथ, सासरी सासूची सेवा, नवऱ्याची काळजी, मुलांची जबाबदारी आणि भावंडांचीही काळजी—*सगळ्यांची उठाठेव करताना स्वतःसाठी मात्र ती नेहमीच शेवटी उभी राहिली*. तिच्या आयुष्याचा विचार केला क...