वारणा एक्स्प्रेस न्युज

शब्दांच्या माणसाच्या हाती साहित्य चळवळीची धुरा! काही निवडी या केवळ पदासाठी होत नाहीत; त्या एखाद्या व्यक्तीच्या प्रदीर्घ प्रवासाची, त्याच्या कार्याची, संवेदनशीलतेची आणि समाजाने त्याच्यावर ठेवलेल्या विश्वासाची पोचपावती असतात. बिळाशीच्या मातीतून घडलेले ग्रामीण कथाकार व साहित्यिक बाबासाहेब परीट यांची महाराष्ट्र साहित्य परिषद, पुणे शाखा शिराळाच्या अध्यक्षपदी झालेली निवड ही अशाच अर्थाने पाहावी लागेल. ही केवळ बाबासाहेब परीट यांची निवड नाही; तर ती ग्रामीण साहित्याची दखल आहे, मातीशी नाळ जपणाऱ्या लेखणीचा सन्मान आहे आणि शिराळा तालुक्यातील साहित्य चळवळीच्या नव्या पर्वाची सुरुवात आहे. महाराष्ट्र साहित्य परिषद ही मराठी भाषा आणि साहित्याच्या संवर्धनासाठी कार्य करणारी महत्त्वाची संस्था असून तिचे कार्य महाराष्ट्रातील अनेक जिल्ह्यांत आणि शाखांमधून विस्तारलेले आहे. आज संस्थेचे कार्य व्यापक स्वरूपात सुरू आहे. � अशा संस्थेच्या शिराळा शाखेचे नेतृत्व एका ग्रामीण कथाकाराकडे येणे, यालाही विशेष अर्थ आहे. Sahitya Parishad +1 बाबासाहेब परीट यांची ओळख केवळ साहित्यिक अशी करून देणे पुरेसे ठरणार नाही. कार...

बंदुका झाडल्या... रक्त सांडले... पण मांगरूळची माती झुकली नाही! मनोजकुमार मस्के -- बिळाशी बंडाच्या रणसंग्रामात भारतमातेसाठी हुतात्मा झाले धोंडी संतू कुंभार आणि शंकर भाऊ चांभार; स्वातंत्र्याच्या इतिहासातील हा रक्तरंजित अध्याय आजही काळजात धडकी भरवतो! शिराळा तालुक्याच्या मातीत स्वातंत्र्याची अशी एक ठिणगी पेटली होती, जिच्या ज्वाळांनी ब्रिटिश सत्तेच्या छातीत धडकी भरली होती. ही कहाणी आहे बिळाशीच्या बंडाची... आणि त्या बंडाच्या ज्वालेत स्वतःचे प्राण अर्पण करणाऱ्या मांगरूळच्या दोन नरवीरांची! भारत पारतंत्र्यात होता. देशाच्या कानाकोपऱ्यात स्वातंत्र्याची आस धगधगत होती. महात्मा गांधींनी ब्रिटिश सत्तेविरुद्ध सत्याग्रहाची हाक दिली. समुद्रकिनारी भागात मिठाचा सत्याग्रह आणि इतर भागात जंगल सत्याग्रहाची चळवळ उभी राहिली. अनेक ठिकाणी ब्रिटिशांनी पोलिसी बळाचा वापर करून आंदोलने चिरडली. पण बिळाशीमध्ये काहीतरी वेगळे घडत होते. येथे आंदोलन काही मोजक्या कार्यकर्त्यांच्या हातात राहिले नव्हते. बिळाशीच्या सामान्य जनतेनेच स्वातंत्र्यलढ्याची मशाल आपल्या हातात घेतली होती. गरीब होते... अशिक्षित होत...

*कर्तृत्ववान पत्रकार संजय घोडे पाटील यांना वाढदिवसानिमित्त हार्दिक शुभेच्छा*! पत्रकारिता हे केवळ वृत्त संकलनाचे माध्यम नसून, समाजातील प्रश्नांना वाचा फोडण्याचे, अन्यायाविरुद्ध आवाज उठविण्याचे आणि सामान्य माणसाच्या समस्या सक्षमपणे मांडण्याचे प्रभावी व्यासपीठ आहे. या क्षेत्रात प्रामाणिकपणे आणि निष्ठेने कार्य करणारे दैनिक पुण्यनगरीचे शिराळा तालुका प्रतिनिधी मा. संजय घोडे पाटील (दादा) हे आपल्या कार्यातून पत्रकारितेची वेगळी ओळख निर्माण करीत आहेत. माजी जनसंपर्क अधिकारी तसेच आमदार रोहित पवार यांचे कर्जत येथील स्वीय सहाय्यक म्हणून काम करताना मिळालेला प्रशासकीय व सामाजिक अनुभव त्यांच्या पत्रकारितेत निश्चितच उपयुक्त ठरत आहे. नवागत पत्रकारांना मार्गदर्शन करणारे ज्येष्ठ मार्गदर्शक म्हणूनही त्यांचे योगदान महत्त्वाचे आहे. पत्रकारितेच्या क्षेत्रात काम करताना सहकाऱ्यांना प्रोत्साहन देणे, नव्या पत्रकारांना योग्य दिशा दाखविणे आणि सामाजिक प्रश्नांकडे सकारात्मक दृष्टिकोनातून पाहणे ही त्यांच्या व्यक्तिमत्त्वाची वैशिष्ट्ये आहेत. शिराळा तालुक्यातील विविध सामाजिक, शैक्षणिक, राजकीय तसेच लोकहिताच्या...

📰 मनोजकुमार बबन मस्के — पत्रकारिता, सामाजिक कार्य आणि समाजसेवेचा प्रवास नाव : मनोजकुमार बबन मस्के मूळ गाव : मांगरूळ, ता. शिराळा, जि. सांगली क्षेत्र : पत्रकारिता, लेखन, सामाजिक कार्य, ग्रामीण प्रश्न, कुस्ती क्षेत्र आणि समाजप्रबोधन 🖋️ पत्रकारितेची सुरुवात आणि डी.टी.पी. क्षेत्रातील अनुभव मनोजकुमार मस्के यांनी पत्रकारितेच्या क्षेत्रात येण्यापूर्वी तसेच पत्रकारितेच्या प्रवासात डी.टी.पी. ऑपरेटर म्हणूनही काम केले आहे. लोकमत, आपला वार्ताहर, दै. रामप्रहर आणि दैनिक पुढारी अशा वृत्तपत्रांमध्ये डी.टी.पी. ऑपरेटर म्हणून काम करण्याचा अनुभव त्यांना मिळाला. यामुळे बातमी लेखनाबरोबरच वृत्तपत्राची रचना, बातमी मांडणी, शीर्षक, पानाची आखणी आणि मुद्रणपूर्व कामकाज यांचा प्रत्यक्ष अनुभव त्यांना मिळाला. ⭐ ज्येष्ठ पत्रकार मधुकर भावे यांच्यासोबतचा महत्त्वाचा काळ  पत्रकारिता कारकिर्दीतील एक अत्यंत महत्त्वाचा टप्पा म्हणजे ज्येष्ठ पत्रकार मधुकर भावे यांच्या पर्सनल ऑफिसमध्ये केलेले काम. त्यांनी त्यांच्यासोबत अत्यंत जवळून आणि विश्वासाने काम केले. त्या काळात पत्रकारितेतील बारकावे, बातमीकडे पाह...

*स्मिता, आता थोडंसं स्वतःसाठीही जग*! आज माझ्या बहिणीचा, स्मिता पाटील हिचा वाढदिवस. वाढदिवस म्हटलं की शुभेच्छा, आनंद, केक आणि उत्सव हे सगळं आलंच. पण आज तिच्या वाढदिवशी फक्त “वाढदिवसाच्या शुभेच्छा” एवढंच लिहावंसं वाटत नाही. कारण तिच्या आयुष्याकडे मागे वळून पाहिलं की मनात एकच प्रश्न उभा राहतो—*स्मिता, तुझ्या वाट्याचं आयुष्य तू कधी जगलीस का*? आमची परिस्थिती कधी फार बिकट नव्हती; पण जेमतेमच होती. घरात एकटी बहीण असल्याने लहान वयातच तिने आईच्या खांद्याला खांदा लावून घराची जबाबदारी स्वीकारली. ज्या वयात मुलींनी खेळावं, हसावं, हट्ट करावेत, स्वतःची स्वप्नं रंगवावीत, त्या वयात स्मिता घरातील कामं आणि जबाबदाऱ्या समजून घेऊ लागली. तिचं बालपण कधी मोठं झालं, हे कदाचित तिलाही कळलं नसेल. लग्न झालं आणि वाटलं, आता तिच्या आयुष्यात सुखाचे दिवस येतील. पण जबाबदाऱ्यांचं ओझं कमी झालं नाही; फक्त त्याचं स्वरूप बदललं. माहेरी आईची साथ, सासरी सासूची सेवा, नवऱ्याची काळजी, मुलांची जबाबदारी आणि भावंडांचीही काळजी—*सगळ्यांची उठाठेव करताना स्वतःसाठी मात्र ती नेहमीच शेवटी उभी राहिली*. तिच्या आयुष्याचा विचार केला क...

*सणांचा सन्मान हवा असेल, तर नियम सगळ्यांसाठी सारखेच असायला हवेत*! *मनोजकुमार मस्के, मांगरूळ* बत्तीस शिराळ्याच्या नागपंचमीच्या मिरवणुकीत नर्तिका नाचवल्या गेल्या, त्यावर सोशल मीडियातून मोठ्या प्रमाणात टीका झाली. काहींनी या प्रकाराला संस्कृतीचा अपमान म्हटले, तर काहींनी शिराळ्याच्या परंपरेला काळिमा फासल्याचे सांगितले. *खरं सांगायचं तर नर्तिकांचा अश्लील किंवा आक्षेपार्ह नृत्यप्रकार कोणत्याही सणाला योग्य नाही*. त्याचे समर्थन करण्याचे कारणही नाही. मात्र, प्रश्न एवढाच आहे की संस्कृती आणि सभ्यतेचे हे निकष केवळ एका सणासाठीच का? आपल्या महाराष्ट्रात दहीहंडी, गणेशोत्सव, नवरात्रोत्सव, यात्रांमध्ये मोठमोठे स्टेज, डीजे, सेलिब्रिटी आणि नृत्याचे कार्यक्रम आयोजित केले जातात. मुंबईसारख्या शहरांत दहीहंडीच्या कार्यक्रमांमध्ये प्रसिद्ध नर्तिका आणि कलाकार स्टेजवर नृत्य करताना दिसतात. त्यावेळी गर्दीतून काही तरुणांकडून अश्लील हावभाव किंवा शेरेबाजी होत असेल, तर तो प्रकारही तितकाच चुकीचा आहे. अनेकदा राजकीय नेते, लोकप्रतिनिधी आणि आयोजकही या कार्यक्रमांच्या मंचावर कलाकारांसोबत उत्साहात सहभागी होताना दिस...