शब्दांच्या माणसाच्या हाती साहित्य चळवळीची धुरा!
शब्दांच्या माणसाच्या हाती साहित्य चळवळीची धुरा!
काही निवडी या केवळ पदासाठी होत नाहीत; त्या एखाद्या व्यक्तीच्या प्रदीर्घ प्रवासाची, त्याच्या कार्याची, संवेदनशीलतेची आणि समाजाने त्याच्यावर ठेवलेल्या विश्वासाची पोचपावती असतात. बिळाशीच्या मातीतून घडलेले ग्रामीण कथाकार व साहित्यिक बाबासाहेब परीट यांची महाराष्ट्र साहित्य परिषद, पुणे शाखा शिराळाच्या अध्यक्षपदी झालेली निवड ही अशाच अर्थाने पाहावी लागेल.
ही केवळ बाबासाहेब परीट यांची निवड नाही; तर ती ग्रामीण साहित्याची दखल आहे, मातीशी नाळ जपणाऱ्या लेखणीचा सन्मान आहे आणि शिराळा तालुक्यातील साहित्य चळवळीच्या नव्या पर्वाची सुरुवात आहे.
महाराष्ट्र साहित्य परिषद ही मराठी भाषा आणि साहित्याच्या संवर्धनासाठी कार्य करणारी महत्त्वाची संस्था असून तिचे कार्य महाराष्ट्रातील अनेक जिल्ह्यांत आणि शाखांमधून विस्तारलेले आहे. आज संस्थेचे कार्य व्यापक स्वरूपात सुरू आहे. � अशा संस्थेच्या शिराळा शाखेचे नेतृत्व एका ग्रामीण कथाकाराकडे येणे, यालाही विशेष अर्थ आहे.
Sahitya Parishad +1
बाबासाहेब परीट यांची ओळख केवळ साहित्यिक अशी करून देणे पुरेसे ठरणार नाही. कारण त्यांच्या व्यक्तिमत्त्वामागे गाव आहे, माती आहे, इतिहास आहे, संघर्ष आहे आणि सर्वांत महत्त्वाचे म्हणजे सामान्य माणसाविषयीची संवेदनशीलता आहे. ग्रामीण जीवनातील सुख-दुःख, माणसांचे जगणे, त्यांच्या भावभावना आणि समाजातील वास्तव यांच्याशी नाते जोडणारी त्यांची साहित्यिक वाटचाल ही त्यांच्या व्यक्तिमत्त्वाची खरी ओळख आहे.
शब्द लिहिणारे अनेक असतात; पण माणसांच्या जगण्याला शब्द देणारे लेखक फार थोडे असतात. बाबासाहेब परीट यांची लेखणी याच संवेदनशीलतेतून घडलेली दिसते.
बिळाशी हे केवळ एक गाव नाही. ते इतिहासाच्या पानावर आपल्या संघर्षाने आणि स्वातंत्र्यलढ्यातील योगदानाने अजरामर झालेले नाव आहे. १९३० च्या बिळाशीच्या बंडाला स्वातंत्र्य चळवळीतील महत्त्वाचे स्थान आहे. या ऐतिहासिक लढ्याविषयी अभ्यासपूर्वक भूमिका मांडताना बाबासाहेब परीट यांनी बिळाशीच्या बंडाला स्वातंत्र्य चळवळीतील सुवर्णपान म्हटले आहे. �
महाराष्ट्र मराठी न्यूज
ही बाब विशेष महत्त्वाची आहे. कारण इतिहास जपणे म्हणजे केवळ जुन्या घटना सांगणे नव्हे. इतिहास म्हणजे पुढच्या पिढीला आपण कोण होतो, कसे लढलो आणि काय जपले हे सांगण्याचे माध्यम असते. बाबासाहेब परीट यांनी साहित्याबरोबरच आपल्या परिसराचा इतिहास आणि त्या इतिहासातील माणसांचे योगदान लोकांसमोर आणण्याचे कार्य केले आहे.
आजच्या काळात वाचनाची सवय कमी होत असल्याची चिंता व्यक्त केली जाते. मोबाईलच्या पडद्यावर जग मावू लागले; पण पुस्तकातील माणूस मात्र हळूहळू मागे पडू लागला आहे. अशा वेळी साहित्य चळवळ ही केवळ कवी संमेलन किंवा कार्यक्रमापुरती मर्यादित राहून चालणार नाही. ती गावागावात पोहोचली पाहिजे. शाळेतील विद्यार्थ्याच्या हातात पुस्तक आले पाहिजे. एखाद्या शेतकऱ्याच्या मुलाच्या मनात कविता जन्माला आली पाहिजे. एखाद्या सामान्य कष्टकरी महिलेच्या अनुभवाला शब्द मिळाले पाहिजेत.
यासाठी व्यासपीठ लागते…
प्रोत्साहन लागते…
आणि सर्वांत महत्त्वाचे म्हणजे माणूस लागतो!
शिराळा शाखेच्या अध्यक्षपदी बाबासाहेब परीट यांची निवड झाल्यानंतर साहित्यप्रेमींच्या अपेक्षा वाढल्या आहेत, त्याचे कारणही तेच आहे. त्यांच्या नेतृत्वाखाली शिराळा तालुक्यात नवोदित लेखक, कवी आणि ग्रामीण प्रतिभेला अधिक व्यापक व्यासपीठ मिळेल, अशी अपेक्षा आहे.
खरे तर अध्यक्षपद म्हणजे सन्मानापेक्षा अधिक जबाबदारी असते. एखाद्या संस्थेच्या खुर्चीवर बसणे सोपे असते; पण त्या खुर्चीला आपल्या कार्याने अर्थ देणे कठीण असते. पदावर बसणाऱ्या माणसामुळे संस्थेची उंची वाढली पाहिजे. साहित्य चळवळीत नवे चेहरे आले पाहिजेत. जुन्या आणि नव्या पिढीतील साहित्यिकांचा संवाद वाढला पाहिजे.
आज बाबासाहेब परीट यांच्यासमोर हीच मोठी संधी आहे.
शिराळा तालुक्यातील प्रत्येक गावात साहित्याचा सुगंध पोहोचविण्याची!
नवोदितांच्या हातात लेखणी देण्याची!
वाचन संस्कृतीला नवसंजीवनी देण्याची!
आणि ग्रामीण प्रतिभेला महाराष्ट्राच्या व्यासपीठावर नेण्याची!
बाबासाहेब परीट यांच्या निवडीकडे म्हणूनच एका व्यक्तीच्या यशाच्या चौकटीत पाहता येणार नाही. ही निवड म्हणजे बिळाशीच्या मातीचा गौरव आहे. ज्या मातीत स्वातंत्र्याचा संघर्ष घडला, ज्या मातीत सामान्य माणसांनी इतिहास घडविला, त्याच मातीतून एक साहित्यिक आज साहित्य चळवळीचे नेतृत्व करण्यासाठी पुढे येत आहे.
याहून अभिमानाची गोष्ट कोणती?
साहित्यिक हा समाजापासून वेगळा नसतो. तो समाजातील वेदना अनुभवतो, अन्याय पाहतो, माणसांचे अश्रू टिपतो आणि कधी कधी ते अश्रू शब्दांमध्ये उतरवतो. म्हणूनच लेखकाची लेखणी ही केवळ शाईने लिहीत नाही; ती अनुभवाने लिहिते, वेदनेने लिहिते आणि माणुसकीने लिहिते.
बाबासाहेब परीट यांच्याकडूनही साहित्यविश्वाला हीच अपेक्षा आहे की, त्यांच्या अध्यक्षतेच्या काळात शिराळ्यातील साहित्य चळवळ अधिक व्यापक व्हावी. नवोदितांना संधी मिळावी. ग्रामीण कथा, कविता, लोकसंस्कृती आणि स्थानिक इतिहासाला योग्य स्थान मिळावे.
आज त्यांचे अभिनंदन करताना एवढेच म्हणावेसे वाटते—
बाबासाहेब, तुम्हाला मिळालेले पद हे तुमच्या गळ्यातील हार नसून, समाजाने तुमच्या खांद्यावर ठेवलेली जबाबदारी आहे.
तुमच्या हातातील लेखणी अशीच धारदार राहो…
तुमच्या विचारांना अधिक व्यापक व्यासपीठ मिळो…
तुमच्या नेतृत्वाखाली शिराळ्याची साहित्य चळवळ गावोगावी पोहोचो…
नव्या लेखकांच्या डोळ्यांत स्वप्ने निर्माण होवोत…
नव्या कवींना शब्द सापडोत…
आणि साहित्याच्या माध्यमातून माणसाला माणसाशी जोडण्याचे तुमचे कार्य अधिक समृद्ध होवो…
**“माणूस पदामुळे मोठा होत नाही;
त्याच्या कार्यामुळे पद मोठे होते!”**
आदरणीय ग्रामीण कथाकार व साहित्यिक बाबासाहेब परीट यांची महाराष्ट्र साहित्य परिषद, पुणे शाखा शिराळाच्या अध्यक्षपदी झालेली निवड ही त्यांच्या आजवरच्या साहित्यसेवेचा गौरव आहे आणि पुढील मोठ्या साहित्यिक प्रवासाची सुरुवातही!
आदरणीय बाबासाहेब परीट यांना या मानाच्या निवडीबद्दल मनःपूर्वक हार्दिक अभिनंदन आणि पुढील साहित्यिक व सामाजिक वाटचालीसाठी लाख लाख शुभेच्छा! 💐
**शब्द जिवंत राहोत…
मातीशी नाळ जुळलेली राहो…
आणि बाबासाहेब परीट यांच्या नेतृत्वाखाली शिराळ्यातील साहित्य चळवळ अधिक समृद्ध होत राहो!**
— मनोजकुमार बबन मस्के
पत्रकार व साहित्यप्रेमी
Comments
Post a Comment